• Gebrek aan rendement breekt Bon Boys weer op

  • Bon Boys zit in een hoek waar het soms lastig uitkomen is. Het thuisduel tegen ATC'65 was een kopie van andere wedstrijden. Waar Bon Boys de kansen onbenut liet, was de opponent een stuk efficiënter: 0-2. Het gebrek aan rendement blijft de ploeg de achtervolgen.


    Ook vrijdag kreeg Bon Boys weer complimenten. Voor het sterke spel in de openingsfase, voor de bijdrage aan weer een aantrekkelijke wedstrijd. Maar aan het eind van de rit kocht de ploeg daar helemaal niks voor. Van complimenten alleen kun je niet leven. Die komen alleen binnen als het gepaard gaat met resultaat.

    Voetbal is een sport van momenten. Een moment kan een wedstrijd op de kop zetten. Een moment kan zomaar bepalend zijn. Vrijdagavond werd dat weer eens bevestigd tegen het talentvolle ATC. Bon Boys begon sterk aan de wedstrijd, het domineerde, pinde de bezoekers vast en het wachten was op de eerste goal. De kansen daarvoor waren er ook. Maar zoals wel vaker dit seizoen gebeurde het tegenovergestelde. Bij de eerste serieuze uitbraak, na een snel genomen vrije trap, sloegen de bezoekers genadeloos toe: 0-1. Die treffer was een enorme tegenvaller voor Bon Boys, dat na die goal moeite had weer in het ritme te komen. Weer een achterstand, weer een goal, die zomaar binnenvalt terwijl je zelf de overhand hebt. Het gebeurde enkele geleden bijvoorbeeld ook al bij Wijhe en afgelopen zondag bij Columbia.
    Het gevolg was dat het jeugdige ATC zich door die onverwachte meevaller vast ging bijten in de wedstrijd. En dat deed ATC, dat ook enkele balvaardige spelers heeft, met verve.

    Over momenten gesproken. Meteen na rust was daar weer zo'n voorbeeld van. In de eerste minuut na de aftrap kreeg Bon Boys een dot van een kans. Maar weer was de zuiverheid er niet in de laatste fase. En wat gebeurde er een minuut later aan de overkant? Juist. ATC toonde zich in de daaropvolgende aanval wel trefzeker. De uithaal van de rechtsback was prima, maar met een beetje meer gif en overleg was die goal te voorkomen geweest: 0-2. En dus stond Bon Boys in de tweede helft opnieuw voor de opgave om een achterstand weg te poetsen.

    Het bleek teveel gevraagd. Bon Boys had de bal, viel wel aan, maar dat gebeurde met de moed der wanhoop. De ploeg was zichtbaar aangeslagen, en miste de overtuiging in het aanvalsspel. Het was duidelijk dat de tweede Hengelose tweede treffer als een mokerslag was binnengekomen. Daar kun je alles van vinden, maar het is voor een deel ook wel verklaarbaar gezien de voorgaande weken, waarin het balletje bijna constant de verkeerde kant oprolt. Waar het vorig seizoen vaak meezat, is het nu allemaal net niet. Soms is sport o zo ondefinieerbaar.

    ATC, dat na een paar mindere resultaten op rij, had gekozen voor een behoudende speelstijl en zich richtte op overleven, verdedigde vol overgave en kreeg op het eind ook nog twee goede mogelijkheden toen Bon Boys de poort had opengezet. Uiteindelijk bleef het bij 0-2 en was de vijfde nederlaag van het seizoen een feit. Dat is even wennen voor alles en iedereen binnen de club na drie jaren van succes. Blijkbaar is dit de gifbeker die iedereen wel eens tegenkomt.

    Het probleem van Bon Boys is het gebrek aan rendement. Veel balbezit, doorgaans ook veel kansen, maar het elftal heeft al het gehele seizoen moeite met scoren, terwijl aan de andere kant de goals er wel makkelijk invliegen. Na elke nederlaag dit seizoen is er na afloop het gevoel dat het onnodig was. Dat klopt ook, maar aan de andere kant is het ook geen toeval meer. Zo realistisch moet je ook zijn.
    Het gevolg van het verlies is een plek op de ranglijst die geen recht doet aan de kwaliteit van de spelersgroep. Het mooie aan voetbal is ook dat 'het' er zomaar weer kan zijn. Wat dat betreft bood het veldspel van de eerste 20 minuten voldoende aanknopingspunten. Wie een goede ploeg als ATC zo naar adem kan laten happen, heeft gewoon de potentie om binnen afzienbare tijd het succes weer te omarmen.