• Bon Boys 1 maakt het spannend
  • Tachtig minuten waren er zondag verstreken op het bloedhete, zuigende kunstgrasveld. Bon Boys drukte, Bon Boys beukte, maar langzaam maar zeker daalde het gevoel in dat dit zo'n wedstrijd was. Zo'n wedstrijd, waarin je in de tweede helft voortdurend aanvalt, ook kansen krijgt, maar de ballen er niet in gaan. Om moedeloos van te worden. Wie rond de 82ste minuut had voorspeld dat er een klein kwartiertje later een 3-1 uitslag op het scorebord stond, was ongetwijfeld voor gek verklaard. De eerste thuisnederlaag van het seizoen leek aanstaande, zo vreesde iedereen in de Veldmaat. Maar Bon Boys flikte het in een krankzinnige slotfase. Terwijl de tijd weg tikte, volgde alsnog de ommekeer tegen Epe. Van 0-1 in de 82ste minuut naar 3-1 na 90 minuten. Soms heb je van die dagen.

    Door de late ontsnapping nam Bon Boys ook nog eens drie punten afstand van Achilles'12, dat thuis verrassend onderuit ging tegen MVV'29. Daardoor heeft de ploeg van Berthil ter Avest de derde plaats nu iets steviger in handen.

    Maar wat maakte Bon Boys het zichzelf zondag lastig tegen de Veluwse degradatiekandidaat. Eerder dit seizoen ging Bon Boys ongenadig hard onderuit tegen Epe, waardoor er in het elftal de nodige revanchegevoelens leefden. Daar kwam nog eens bij dat het elftal zich vorige week bij Overwetering voetballend van haar slechtste kant had laten zien. Kortom: er moest een reactie komen, zo besefte iedereen. Maar dat antwoord viel aanvankelijk zwaar tegen. Bon Boys speelde een eerste helft, die verdacht veel overeenkomsten had met het duel bij Overwetering. De afstemming tussen de linies ontbrak, Epe won de meeste duels en de tweede bal, met als gevolg dat de thuisploeg geen moment het normale niveau aantikte. Misschien was het allemaal anders gelopen als na 10 minuten  een mooie aanval, met een bekroning in de vorm van een doelpunt, niet was afgelopen door de uitstekend leidende scheidsrechter. Zonder inmenging van een Bon Boys-speler knalden twee Epenaren tegen elkaar, waarna de arbiter meteen affloot. Een seconde later lag de bal in het doel. Een andere tegenvaller was dat Dani Bultman pardoes een schot van Martijn Richters vlak voor de lijn tegenhield. Grote kans dat die bal anders in het doel was gevlogen. Maar verder deed Bon Boys  het toch echt zich zelf allemaal aan. In de 45ste minuut gebeurde dan ook wat je eigenlijk al een tijdje zag aankomen: de 0-1 van Epe. De manier waarop die goal viel was symbolisch voor het spel. Na onnodig balverlies aan de linkerkant kreeg de ploeg tot twee keer toe de gelegenheid om  opruiming te houden, maar in plaats daarvan werd de bal pardoes aan een Epe-speler gegeven die wel raad wist met dit kado.

    Achteraf kun je stellen dat Bon Boys die waarschuwing nodig had. Feit is: in de tweede helft stond er een heel ander elftal op het veld. Het wakker geschudde Bon Boys zette Epe vanaf de eerste minuut vast op eigen helft en ging op jacht naar de gelijkmaker. De kansen kwamen er ook. Zo had  Stein Vrieze, die zijn rentree maakte in de basis omdat Erik Makkink in de warming-up afhaakte met liesklachten, de 1-1 op de schoen en belandde een kopbal op de lat. Epe wist in die tweede helft nog een keer gevaarlijk uit te breken, maar verder beperkte de ploeg zich noodgedwongen tot tegenhouden. Hoewel Epe voortdurend wankelde leek de nummer voorlaatst op weg naar een stunt te zijn. Maar toen volgde een paar dolle Velmaatse minuten, met daarbij een hoofdrol voor Tayfun Hazir. Eerst tikte hij in de 83ste minuut van dichtbij een hoekschop binnen en even later volleerde hij Bon Boys, dat na de gelijkmaker met vier spitsen bleef spelen, naar de zevende hemel: 2-1. Door die onverwachte wending moest Epe opeens de verdedigende stellingen verlaten en bijna pakte de ploeg nog een punt toen een hoekschop, waarbij de doelman meer naar voren was gekomen, op de lat terechtkwam. Omdat de keeper nog in het strafschopgebied was, lag het hele veld open en dat werd razendsnel uitgebuit door de thuisploeg. Tayfun pikte de rebound op, schakelde snel om en zag op rechts de mee opgekomen Wessel Witbreuk. De aanvaller schoof de bal vervolgens van grote afstand in het lege doel: 3-1. Meteen volgde het eindsignaal. Daarmee pakte Bon Boys een zwaarbevochten zege, die op basis van de gehele wedstrijd wel terecht was.  Na de sof voor rust, toonde het elftal in de tweede helft veerkracht en toen zag je ook dat de ploeg meer kwaliteit heeft dan Epe.

    De ontlading na afloop was groot: 22 duels gespeeld en 38 punten in de tas. Bon Boys heeft in de resterende vier duels nog een prachtige uitdaging. Nu de ploeg op deze plek is aanbeland, is de nacompetitie het doel. Niemand die daar nog voor wegloopt. En wat is er nou mooier om die ambities aan te scherpen in de eerstvolgende wedstrijd, thuis tegen de koploper SDC'12. Zaterdagavond 5 mei om 18.00 uur. Het is een flonkerend vergezicht.