Bon Boys E4 boekt wisselende resultaten in voorjaarscompetitie

Na een prachtige najaarscompetitie (2e plaats), een voorafgaand toernooi (2e plaats) en het zaalvoetbaltoernooi in de winterstop (1e plaats) kwam via de website van de KNVB het voor E4 zeer teleurstellende bericht binnen dat in plaats van promotie naar de 2e klasse er ook in het voorjaar in de 3e klasse moest worden aangetreden. In de zeer lange winterstop werd er behoudens het zaalvoetbaltoernooi nog een wedstrijd gespeeld op het kunstgras van LSV (winst voor onze E4). Ook werd er getraind in de zaal in Hengelo en enkele keren in de manege van Western Trainingstable Kolderhoeve in St. Isidorushoeve (nogmaals onze hartelijke dank hiervoor!). Op de rand van de transferperiode moesten wij helaas afscheid nemen van Kris te Lintelo wegens een overgang naar E2. Wij waren erg benieuwd hoe dit verlies aan loopvermogen op het middenveld zou worden opgevangen.
Op 6 maart jl. was het dan eindelijk zover, de eerste competitiewedstrijd kon doorgang vinden. Direct moest er voor de zesde keer dit seizoen worden aangetreden tegen een team van HSC ’21, ditmaal de E6. De eerste helft werd gespeeld met een straffe wind in de rug, waarin wij zeer terecht uitliepen naar een 5-0 ruststand (doelpunten: Martijn, 2 x eigendoelpunt van HSC ’21 en 2 x Luc). In de tweede helft met de harde wind tegen ging het wat meer gelijk op, met het verschil dat wij de kansen niet verzilverden en HSC ’21 wel, eindstand 5-2. Dit voelt uiteraard nog mooier dan een kampioenschap, 6 x voetballen tegen HSC ’21 en 6 x winnen…
De volgende wedstrijd was uit bij Reunie in Borculo (E3). Herman presenteerde een nieuwe tactiek met knijpende backs en een inschuivende laatste man op een groot A0 papier. Helaas hadden onze jongens in het veld de nodige moeite met het systeem en was het enkel en alleen aan onze keeper Lars te danken dat wij met de rust nog niet tegen een onoverbrugbare achterstand aankeken (1-0 voor Reunie). Na de rust kregen wij wat meer vat op de wedstrijd, maar in plaats van de gelijkmaker viel de 2-0 voor Reunie. Kort hierna maakten wij de 2-1 (doelpunt: Luc) en hing de gelijkmaker in de lucht. Zo dacht kennelijk ook de scheidsrechter er over, want hij besloot om bijna 5 minuten vroeger af te fluiten (onder het mom van dat hij niet precies wist hoe lang of er gespeeld moest worden). Dat hij niet precies wist hoe het er bij de E-pupillen aan toe gaat bleek ook wel bij de afsluitende penaltyreeks die hij op 12 meter van het doel liet nemen in plaats van de gebruikelijke 8 meter…
Een week later moesten wij aantreden tegen het dispensatie team van Erix E1. Tegen een fysiek erg sterk team ontspon zich een geweldige wedstrijd die, mede door de nieuwe tactiek, zeer doelpuntrijk werd. Via 1-0 achter (eigen doelpunt Mart), 1-1 (Hans), 3-1 achter gingen wij met 3-3 rustten (Luc en Kaleab). In de tweede helft kwamen wij voor de derde keer achter (4-3), maar trokken wij kort daarna de stand weer gelijk (Luc). Hierna kregen wij de kans voor het eerst deze wedstrijd op voorsprong te komen, maar helaas viel het doelpunt aan de andere kant. In de slotfase werd de eindstand op 6-4 bepaald. Tijdens de afsluitende penalty’s in de regen, schoot Jur nog de paraplu van een Erix supportster die achter de goal stond aan diggelen. Voor de rest was het een sportieve wedstrijd…
Hierna werd er doordeweeks geoefend tegen onze eigen E5. In de eerste helft warden wij duidelijk sterker wat resulteerde in een 4-0 ruststand (doelpunten: 3 x Luc en Kaleab). In de tweede helft ging het redelijk gelijk op. Vlak voor tijd liet E5 nog de 4-1 aantekenen.
De zaterdag hierna moest worden aangetreden tegen Trias E3G, tot op dat moment nog zonder puntverlies en met slecht 2 doelpunten tegen. De eerste helft liet een geweldig vechtlustig E4 zien tegen een zeer sterk Trias. Tegen de verhouding in, maar dankzij hard werken gingen wij met 0-0 de rust in. In de tweede helft kwamen wij zelfs tegen de verhouding in met 0-1 voor (doelpunt: Luc). Kort hierna maakte Trias (terecht) de 1-1. Het restant van de 2e helft ging gelijk op, waarbij beide partijen de winst nog wel naar zich toe hadden kunnen trekken, maar het bleef bij 1-1, waarmee wij het meest gelukkig mochten zijn.
Opnieuw volgde een doordeweekse oefenwedstrijd, ditmaal tegen onze eigen E3. In een boeiende wedstrijd waarin werd geknokt voor elke meter, kwamen wij voor de rust op een 1-0 voorsprong. Na de rust kwam E3 op gelijke hoogte, maar uiteindelijk wisten wij een zwaar bevochten overwinning naar ons toe te trekken, 2-1 (doelpunten: 2 x Luc).
De volgende wedstrijd werd gespeeld tegen AZSV E10. Deze promovendus uit de 4e klasse doet bovenin mee in deze derde klasse, dus wij konden een geduchte tegenstander verwachten. Dit bleek ook in de wedstrijd, waarin wij met hard werken en spelend vanuit een gesloten defensie met een 1-0 voorsprong de rust in gingen. In de 2e helft kregen wij wat meer kansen en meer grip op de wedstrijd. Wij liepen dan ook uit naar 3-0, maar vlak voor tijd bepaalde AZSV de eindstand op 3-1 (doelpunten: 3 x Luc). Bij het verlaten van het veld kreeg de defensie van E4 de complimenten van de leiders van AZSV, aangezien hun doorgaans gevaarlijke aanvallers geen enkele ruimte kregen om gevaarlijk te worden.
De volgende wedstrijd werd gespeeld uit tegen het dispensatieteam van Grolse Boys E1, wederom een fysiek sterke tegenstander. Deze wedstrijd moest gespeeld worden zonder onze spits Luc, die wegens een blessure enkele weken buitenspel stond. Als aanvulling ging Jurre uit E2 met ons mee (Jurre bedankt!). In een mooie wedstrijd waren wij de betere en gingen via 0-2 met 1-2 de rust in (doelpunten: Hans, Kaleab (met de kop uit een corner) en een eigen doelpunt van Jur). Ook in de tweede helft hadden wij de nodige kansen, maar deze werden niet verzilverd, waardoor het tot het eind spannend bleef, omdat ook Grolsche Boys enkele kansen kreeg. De ruststand werd dan ook de eindstand, 1-2.
De volgende wedstrijd werd gespeeld tegen Longa ’30 E5. Deze tegenstander waren wij in de najaarscompetitie ook tegen gekomen. Deze wedstrijd werd toen door ons gewonnen, maar dat ging alles behalve makkelijk, dus wij waren gewaarschuwd. Door het vertrouwen opgebouwd in de laatste paar wedstrijden, werd er vandaag gekozen voor een meer aanvallende variant. Helaas bleek dat dit systeem voor de backs bijna niet te belopen was en wij kwamen dan ook al snel met 2-0 achter. Voor de rust werd echter orde op zaken gesteld en de stand naar 2-2 gelijk getrokken (doelpunten: 2 x Hans). Na de rust kregen wij een gelijkopgaand duel te zien, waarbij kansen over en weer waren. Helaas werden deze door ons niet benut, maar door Longa wel. Eindstand 4-2 in ons nadeel.
Een week later stond de thuiswedstrijd tegen ons angstgegner, Buurse E1 op het programma. Deze tegenstander waren wij in de najaarscompetitie ook al tegengekomen. In Buurse was het de keeper van de plaatselijke v.v. die ons (achteraf gezien) persoonlijk van het kampioenschap heeft afgehouden (0-0 eindstand destijds). Er viel dus wat recht te zetten. Er werd vanaf het begin veel druk gezet op het doel van Buurse, maar net als destijds gingen wij met 0-0 rusten. In de 2e helft werd dan toch eindelijk een gaatje gevonden en kwamen wij met 1-0 voor (doelpunt: Hans). Zoals het bij een angstgegner hoort, zorgde Buurse alsnog voor een enorme kater en werd, hoewel onterecht, de gelijkmaker gescoord en werd er slechts 1 puntje aan deze wedstrijd overgehouden (eindstand 1-1).
Hierna volgde opnieuw een thuiswedstrijd, en wel tegen laagvlieger Rietmolen E2. Door de aangevangen meivakantie, moesten wij (wederom) een beroep doen op een gastspeler, in dit geval Bjorn uit de E5. Bedankt hiervoor. In een leuke wedstrijd werd Rietmolen met een duidelijke en terechte nederlaag huiswaarts gestuurd. Via een 2-1 ruststand, werd er uiteindelijk royaal met 6-1 gewonnen (doelpunten: Hans, Bjorn, Hans, Luc (2x) en Bjorn).
Ook een week later werd er gespeeld tegen een laagvlieger. In Klein Dochteren, op het mijns inziens mooiste pupillen veld van deze regio (een apart gelegen pupillenveld met echt gras), werd aangetreden tegen hekkensluiter Klein Dochteren E1G. Het bleek een wedstrijd waarvan niet veel geleerd kon worden. Klein Dochteren bood minimale tegenstand en via een 2-4 voorsprong bij rust, werd uiteindelijk met 2-10 gewonnen (doelpunten: Luc, Victor, Luc (2x), Hans, Victor en Luc 4 x waarvan 1 penalty). Hierbij willen wij gastspeler Victor bedanken voor zijn inzet.
De laatste wedstrijd van het seizoen moest worden aangetreden tegen Winterswijk E1. Winterswijk stond bovenaan met 1 wedstrijd meer gespeeld dan nummer 2 Trias en 1 punt meer. Wilden ze nog aanspraak maken op het kampioenschap dan moest er worden gewonnen. Winterswijk had indrukwekkende doelcijfers, veel goals voor, maar in verhouding ook veel goals tegen. Wij gingen dus bij voorbaat uit van aanvallend team, waarbij wellicht ruimte in hun achterhoede lag. Dit bleek ook zo te zijn. Winterswijk beschikte over gevaarlijke, beweeglijke en handige spitsen, waar onze achterhoede de handen aan vol had. Wij konden echter het voetbal spelen, waarbij ons team dit seizoen het meest succesvol blijkt te zijn. Een gesloten verdediging, en bij balbezit er snel uit. Wij kwamen dan ook voor de rust op een 1-0 voorsprong. Na de rust was het zelfde spelbeeld te zien. Een aanvallend Winterswijk, en een rustig op de kansen loerend E4. Wij liepen uit naar 2-0, waarna Winterswijk de spanning terugbracht. Weer scoorden wij, maar bracht ook Winterswijk de spanning terug, die tot het laatste fluitsignaal aanwezig bleef. Na het verlossende laatste fluitsignaal hadden wij de koploper met 3-2 verslagen (doelpunten: Collin (gastspeler), Martijn en Joost (gastspeler)) en kon Trias zich als kampioen laten huldigen, mijns inziens terecht. Met nog 1 wedstrijd te gaan is Trias nog ongeslagen en speelde slechts 1 keer gelijk (tegen onze jongens!).
Voor ons een prachtige afsluiting van deze competitie.
Wij zijn uiteindelijk geëindigd als 4e in deze competitie en hebben na kampioen Trias de minste doelpunten tegen. Verder zijn wij het gehele seizoen thuis ongeslagen, zowel voor de beker, competitie en vriendschappelijk (van de in totaal 16 thuiswedstrijden werden er 13 gewonnen en 3 gelijk gespeeld). Uit waren wij wel iets minder succesvol (7 keer gewonnen, 1 keer gelijkspel en 5 keer verloren. Op de gespeelde toernooien hebben wij goede resultaten bereikt (een 2e plaats op het veld, een 1e plaats in de zaal).
Na de teleurstellingen van het niet promoveren en het gedwongen afscheid nemen van Kris, hebben wij in de voorjaars competitie niet geheel kunnen brengen wat vooraf werd gedacht. Wij hebben bijna geen wedstrijd in onze vaste samenstelling kunnen spelen (ziekte, blessure, vakantie). Ook zijn wij in deze competitie zoekende geweest naar een passende wedstrijdtactiek, en gelukkig uiteindelijk gevonden. Ondanks het toch enigszins teleurstellende verloop van deze competitie, wil ik de spelers (Lars, Jur, Mart, Coen, Kaleab, Martijn, Hans en Luc) bedanken voor hun inzet en enthousiasme. Naast gastspelers, leiders (Jan en Herman) en trainer (Richard), wil ik verder in het bijzonder Ben en Nick bedanken voor hun belangeloze inzet voor onze jongens.

Groetend, een supporter